Stała ekspozycja

Zwiedzanie Muzeum rozpoczyna się od pokoju kredensowego i jadalni. Kuchni w dworze nie było. Mieściła się ona w oficynie, znajdującej się tuż obok, a posiłki donoszono, unikając w ten sposób zapachów i zagrożenia pożarem. W jadalni warto zwrócić uwagę  na kredens, stół owalny i krzesła w stylu biedermeier kręgu berlińskiego z lat 40 – tych XIX w. Wyeksponowano  też ciekawą ceramikę z manufaktur w Korcu, Baranówce i Kopenhadze. W jadalni czas odmierzał angielski zegar kolumnowy z okrągłą tarczą z cyframi rzymskimi, wskazującymi godziny i arabskimi wskazującymi minuty. Na ścianach zawieszono kilka drzeworytów, między innymi z albumu Napoleona Ordy pochodzi „Zamek w Kórniku” z 1880 r. Przy wejściu po lewej stronie umieszczono szafę grającą z płytami metalowymi z około 1890 roku.

W pokoju gościnnym, nazywanym też pokojem rezydenta, usytuowanym po lewej stronie jadalni, znajduje się ciekawa szafa odzieżowa z nadstawką na kapelusze i sekretarzyk w stylu biedermeier. Nad kanapą zawieszono kopię obrazu Leona Kaplińskiego, przedstawiającą scenę śmierci księdza Robaka z poematu „Pan Tadeusz” Adama Mickiewicza. Poniżej znajdują się dwie litografie z wizerunkiem uczestników powstań: Piotra Wysockiego i Ludwika Mierosławskiego. Na ścianie obok  natomiast - fotograwiura pod tytułem ”Fryderyk Chopin w salonie księcia Antoniego Radziwiłła – 1829 rok”.

Największym, reprezentacyjnym pomieszczeniem dworu jest salon. Z okien widać wjazd główny i klomb w kształcie serca z różami piennymi w centrum. Goście wchodzili do salonu z sieni. Dominują tutaj meble z 2 poł. XIX w, w stylu Ludwika Filipa. Ściany wypełniono obrazami, w większości pejzażami: Michała Wywiórskiego ”Droga wiejska” z 1902 roku, Juliana Fałata „Jesień w Bystrej” z przełomu XIX i XX wieku, Stanisława Paciorkowskiego „Pejzaż wiejski z chatą”, Alfreda Wierusza – Kowalskiego „Sprzedaż konia” z 1902 roku. Nad kominkiem w ozdobnej ramie umieszczono obraz Charlotte E. Pauly „Wenecja” z przełomu XVIII i XIX wieku i portret „Krakowianki” malowany przez Hipolita Lipińskiego. Pod oknami, w części centralnej ustawiono, niezbędny w tym miejscu, bo tutaj koncentrowało się życie towarzyskie i kulturalne rodziny, cenny instrument – fortepian firmy Bechstein z 1908 roku. Podłoga w salonie, w odróżnieniu od innych pomieszczeń, wykonana jest z dębowego parkietu, co dodatkowo podkreśla wyjątkowy reprezentacyjny charakter tego miejsca.

Z salonu przechodzimy do znacznie skromniejszego pokoju Pani. Na uwagę zasługuje damski sekretarzyk, umywalnia za parawanem, z pięknym kompletem składającym się z miski, dzbana i mydelniczki w stylu art deco. Wyposażenie dopełnia toaletka z lustrem i szufladami, okrągły stół z fotelami oraz łóżko. Przy łóżku ustawiono klęcznik. Nad sekretarzykiem zawieszono kilka drzeworytów z życia dworu wiejskiego, np. ”Na wakacjach” Michała Elwiro Andriolliego z 1885 roku. Po przeciwnej stronie umieszczono rysunki ”Dwory i dworki w Wielkopolsce” z teki Wiktora Gosienieckiego przedstawiają dwory w Koszutach, Studzieńcu, Gościejewie pod Koźminem i Grabonogu pod Gostyniem. Pokój Pani ozdabiają rownież dwa obrazy olejne Marii Kremer - "Kobieta z pończoszką" oraz "Kwiaty" z przełomu XIX i XX wieku.

W sąsiedztwie pokoju Pani, znajduje się pokój dziecięcy, wyposażony w zabawki z początku XX wieku: drewniane mebelki dla lalek, cynowe żołnierzyki dwustronnie malowane oraz wózek dla dziecka. Nad łóżkiem zawieszono obraz przedstawiający widok zamku wawelskiego w Krakowie, górującego nad skarpą wiślaną. Ściany pokoju zdobi również portret Tadeusza Kościuszki.

Ostatnie pomieszczenie, które zwiedzamy, to pokój Pana, który był zarówno sypialnią i pokojem do pracy. Wyposażony w piękną sekreterę z nadstawką, wykonaną prawdopodobnie w Anglii w XVIII wieku. W narożu, we wnęce umieszczono szafę myśliwską na strzelby. Na podłodze leży trofeum myśliwskie - skóra z dzika. Przy ścianie ustawiono łóżko z początku XIX wieku. Ściany pokoju wypełniają obrazy - Wojciecha Kossaka „Ułan na koniu” i Jerzego Kossaka „Śmierć ks. Józefa Poniatowskiego nad brzegiem Elstery” i cenny pas szlachecki, kontuszowy z XVIII w. Środek pokoju wypełnia piękny, bogato intarsjowany i inkrustowany neorenesansowy stół z połowy XIX wieku, pochodzący ze Śląska. Pod oknami znajduje się późnobarokowa skrzynia elbląska.

Wierzymy, że zwiedzając wnętrza dworku i spacerując po parku, odczujecie Państwo niepowtarzalny klimat tamtego czasu i poczujecie się gośćmi domu, którego gospodarze przed chwilą opuścili swoje pokoje, pozostawiając Państwa w jedynej swego rodzaju atmosferze i nastroju tamtych wspaniałych lat.

Na pierwszym piętrze dworu jest prezentowana wystawa dotycząca historii regionu średzkiego. Dzieje Ziemi Średzkiej zilustrowano za pomocą fotografii, tekstów pisanych, pojedynczych eksponatów i pamiątek ofiarodawców. Ekspozycja przedstawia wybitne postaci związane z regionem, m.in. Jana Henryka Dąbrowskiego, Edwarda Raczyńskiego, Ryszarda Berwińskiego, Antoniego Amilkara Kosińskiego, Alfreda Milewskiego i wielu innych. Wystawa nosi tytuł „Ku niepodległości” i ukazuje dzieje od czasu utraty niepodległości aż do Powstania Wielkopolskiego 1918/1919 i wyzwolenia Polski. Wystawę uzupełnia cenny zabytek – plan miasta Środy Wielkopolskiej z 1793 roku, na którym bardzo wyraźnie widać nieistniejące budowle: klasztor dominikanów, mury obronne, zamek i ratusz. Do ciekawych eksponatów zaliczają się tu eksponowane zabytki dotyczące działalności Bractwa Strzeleckiego w Środzie, w szczególności trzy pasy – Pas Króla Kurkowego, wicekróla, oraz I-go rycerza. Pas Króla, najpiękniejszy, wykonany został w pracowni złotniczej Michała Meissnera w Poznaniu ok. 1710 roku. Do tej ciekawej grupy eksponatów należą również Sztandary Bractwa Strzeleckiego.